این انفعال ظاهری، این خاصیت الاستیکی اعجاب آور، این سکوت دردناک ، این رضا و تسلیم و این آرامش پرمعنا خبر از آینده ای بس سخت می دهد. کاش بفهمند که آستانه تحمل یک ملت هر چقدر بالا باشد ولی بینهایت نیست. کاش بفهمند که این خشم و سکوت طغیانگر اگر به توفان تبدیل شود ،سر راهش همه چیز را خرد و نابود می کند..توفانی که نه مبدا دارد و نه مقصد. توفانی که فقط به راه می افتد تا انتقام بگیرد و خراب کند هر چه را که مربوط به گذشته است، بدون اینکه هدفی داشته باشد، بدون اینکه مجرایی داشته باشد.

 ملت صبوری که سالها بار سختیها را بر دوش خسته و دردمند خود حمل می کند و به احترام نجابت خود ،و به امید فردا و فرداهای بهترسکوت می کندحقش نیست که دستخوش تلاطم ویرانگر دیگری گردد . کاش قبل از وقوع ، علاجش کنند. کاش به خودشان بیایند. این سکوت بس نگران کننده است و ترساننده.